بیماری‌های خاموش؛ ۸ بیماری خطرناکی که سال‌ها بدون علامت می‌مانند + راه تشخیص

به گزارش «بانگ دنا»، بسیاری از بیماری‌ها در مراحل اولیه هیچ نشانه واضحی ایجاد نمی‌کنند و ممکن است فرد برای مدت طولانی از وجود آن‌ها بی‌خبر باشد. به همین دلیل، اندازه‌گیری‌های دوره‌ای و غربالگری‌های متناسب با سن و عوامل خطر اهمیت زیادی دارند. مهم‌ترین بیماری‌های خاموش که باید جدی بگیرید عبارتند از:

فشارخون بالا

اغلب علامت مشخصی ندارد، اما در صورت کنترل نشدن می‌تواند خطر بیماری قلبی، سکته مغزی و آسیب کلیه را افزایش دهد. اندازه‌گیری منظم فشار خون ساده‌ترین راه برای شناسایی آن است.

کلسترول بالا

معمولاً هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند، اما افزایش LDL می‌تواند به تشکیل پلاک در رگ‌ها و افزایش خطر بیماری قلبی و سکته مغزی منجر شود. آزمایش خون می‌تواند وضعیت چربی‌های خون را مشخص کند.

دیابت نوع 2

ممکن است سال‌ها بدون علائم واضح باقی بماند. آزمایش قند خون و HbA۱c به شناسایی دیابت و پیش‌دیابت کمک می‌کنند و تشخیص زودهنگام فرصت بیشتری برای کنترل بیماری و کاهش عوارض ایجاد می‌کند.

سرطان ریه

در مراحل اولیه ممکن است علامت مشخصی نداشته باشد. غربالگری با سی‌تی‌اسکن با دوز پایین برای افراد پرخطر، به ویژه افراد با سابقه قابل‌توجه مصرف سیگار، می‌تواند به تشخیص زودهنگام کمک کند.

هپاتیت c

بسیاری از مبتلایان در ابتدا علامتی ندارند، اما عفونت مزمن می‌تواند به آسیب کبدی، سیروز و سرطان کبد منجر شود. آزمایش خون می‌تواند عفونت را شناسایی کند و امروزه درمان‌های بسیار موثری برای هپاتیت C وجود دارد.

سرطان روده بزرگ

ممکن است پیش از ایجاد علائم قابل‌توجه شکل بگیرد. غربالگری می‌تواند سرطان را زود تشخیص دهد و حتی برخی پولیپ‌های پیش‌سرطانی را پیش از تبدیل شدن به سرطان شناسایی و بردارد.

عفونت hpv

بسیاری از عفونت‌های HPV بدون علامت هستند و خودبه‌خود برطرف می‌شوند، اما برخی انواع پرخطر می‌توانند در طول زمان باعث تغییرات سلولی و بعضی سرطان‌ها شوند. واکسیناسیون و غربالگری سرطان دهانه رحم از ابزارهای مهم پیشگیری هستند.

پوکی استخوان

این بیماری معمولاً تا زمان شکستگی علامت مشخصی ندارد. خطر آن با افزایش سن بیشتر می‌شود و در افراد واجد شرایط، سنجش تراکم استخوان می‌تواند به  تشخیص زودهنگام کمک کند.

نکته مهم پایانی:

همه افراد به همه این آزمایش‌ها نیاز ندارند؛ سن، جنسیت، سابقه خانوادگی، عوامل خطر و شرایط فردی تعیین می‌کنند چه غربالگری‌هایی و در چه زمانی لازم هستند. اگر درباره انجام آزمایش یا غربالگری مناسب خودتان تردید دارید، حتماً با پزشک مشورت کنید.